تا آخرین لحظه ٬ با پدرم  

آنگاه که آخرین لحظه نگاهش به نگاهم آمیخت و گردن نحیف و بیمارش شل شد و بر روی بازوی برادرم که مابین سر و  کتف اش قرار داشت رسید و نفس گرم اش دیگر در دم و بازدم اش شک کرد  و نبض اش خوابید و چشمانش هیچ حرکتی از خود نشان نداد و رنگ رخسارش به زردی گرایید تنها توانستم  پیشانی اش را با غمی جانکاه بوسه زنم  و اکنون چه دیوانه وار طلب اش میکند این دل . 

سومین شب درگذشت پدرم گذشت . صداقت را از او به ارث برده ام و تا ابد به یادگار ٬ پیش خود نگه خواهم داشت .

دددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد