پارسا‌‌‌نوشت هم به آخر تسبیح رسید .

پارساصائبی عزیز را خیلی دوست دارم . اکنون تصمیم گرفته که وبلاگش را هرگز به روز نکند . پارسا یکی از منطقی ترین مهاجر نشینان در کشور کانادا بود . نبودش در بلاگستان خلائی را ایجاد خواهد کرد که تحمل اش برایم سنگین است . از دست دادن دوستانی هرچند مجازی ! کاهنده انرژی روح آدمیست . بگذریم . حالا پارسا تصمیم خودش را گرفته است و دلایلی هم آورده است به این قرار که :

آخرین پست
عبور از آستانه

تمام شد. اين وبلاگ ديگر به​روز نمی​شود.تصمیم شخصی درستی است و جای هیچ درنگی هم نیست، نیازی به بازنگری هم. سالها پیش باید می​گرفتمش و هربار به بهانه​ای و شیرینی مصاحبت با دوستی به تاخیرش انداختم. در کنار رنجها و بدیها، بد هم نبود و تجربه​های زیادی بدست آمد. شاید تنها یک عقیده و سلیقه شخصی باشد که از پای این بساط باید به وقتش بلند شد که گرد خاکسترش، خاکستر​نشین می​کند آدم را. چه می​دانم. مهم این است که آدم خلاف رای عقل و وجدانش عمل نکند. دقیق و با حوصله بسنجد و بعد هم به آن -هرچه هست- عمل کند.

اینکه در آینده ورای حرفه و تخصص خود و به عنوان کاری شخصی و به​اصطلاح فرهنگی در حد بضاعت خود چکار خواهم کرد، معلوم نیست به هر حال قطعاً به وبلاگ​نویسی برنخواهم گشت.
توصیه​ای هم به کسی ندارم. حرفها زده شده و تجربه​ها محک خورده.
هیچ رسالتی در درجه اول مهمتر از سلامت، شادی و رضایت شخصی در زندگی نیست. تنها جویای حقیقتی متکثر در میان خود باشیم و یکدیگر را آزار ندهیم. آب را، برای رفع تشنگی خود، از سرچشمه​ها برداریم و گل​آلود نکنیم برای دیگران.

با میل و رغبت و با شادی و آرزوی شادکامی برای همه از میانتان می​روم. سرتان سبز، رویاهایتان شیرین و جانتان سلامت باد.

"The hour of departure has arrived, and we go our ways - I to die, and you to live. Which is better God only knows."

Socrates

ما هم عليرغم خواسته قلبي مان از پارساي عزيز خداحافظي ميكنيم و روزگار خوشي را برايش آرزو ميكنيم . توام باسلامتي و شادابي و اميدواريم سرش سبز و روياهايش شيرين و جانش به سلامت باد . شاید روزی هم ما از این گذرگاه عبور کنیم ! خدا رو چه دیدی ؟

لینک این مطلب در سایت بالاترین ( بدون فیلتر )و این یکی در بالاترین (با فیلتر)!