باغدا اَریح واریدی ٬ سلام علیح واریدی

باغدان اَریح کوتاردی ٬ سلام علیح کوتاردی

( ترجمه تحت الحفاظی! وقتی در باغت زردآلو هست سلام و علیک هم هست و وقتیکه زردآلو از باغت رخت بر بست دوستی ها نیز رخت بر میبندند ) زمانی آدم رو بخاطرِ داشتنش میپسندند ٬ داشتن قیافه ٬ سرمایه ٬ موقعیت اجتماعی ٬ میز دار بودنش ٬ مراجعات مستمر ٬ و ..... اگر فردا روزی اعلام به نداری کند . سلام باغبان همسایه را کسی پاسخ نخواهد داد . این بود انشای بنده برای نسل سومیها .

 این آقای وارطان خان یه جورایی قلقلکمون داد که اینجا بنویسیم ما هم اول اَمردادی هستیم و به همه شما عزیزان سلام داشته و احوالپرسیم

كيك تولدمان بيشتر از قد و اندازه تولدم بزرگ بود . جانون هم خالي بود

   فرمودند که مینوازد : ما نیز مخالفتی نکردیم . قد و اندازه اُرگش ٬ به هيكل نحيف اش  نميخورد ! اما آهنگاش چیز دیگری میگویند . 

تقدیم به خودم:

همانگونه که در قسمت اول بعرض عالیتان رساندم بعلت کُندی سرعت پرشین بلاگ تصمیم گرفتم از آنجا به بلاگفا تشریف ببرم و دوستان را همچنان محفوظ دارم .در بلاگفا هم همچنان یک اهری و اتفاقات ساده بودیم . آنجا هم مدتی طی طریق کرده و سخنانی رد و بدل کردیم تا اینکه گاهن به گداری بلاگفا هم با مشکل در دسترس نبودن وبلاگ و ... مواجه شده و تصمیم بر این شد که برویم جایی زیر سایه درخت خودمون و باغ خودمون چایی دم کرده و دور از قیل و قال دیگران چپقی برا خودمون چاق کنیم . و باغی را خریداری کرده  و اسمش را با بسم الله و اذان و مقداری تکبیر به در گوشش خواندیم "باغ من ".

 مطمئنن منظور نظرتون هست که اینجا یک باغ استیجاری بود و هزینه بالایی هم برای مستاجر داشت .تا اینکه قسمتمون نشد آنجا هم دُم بلنبانیم به دلایل هزینه و ایمیلهای اینگیلشی که از شرکت معظم" آور ایران "  ارسال میشد و بنا بدلایل کم سوادیمون هی به این و آن آویزونمون میکرد تا ایمیل ها را برامون ترجمه کند که چی به چیه .

باغمون آباد بود . دلنواز بود . آبیاری زیادی هم نمیخواست چونکه مقدارش هم دیمی بود ! تا اینکه اتفاقی در رابطه با بنده و دوستان همباغی رخ داد . ما را سگ هار پاچه گرفت ! و یکی دیگر از باغبانان را هم که دوستش داشتیم مار گزید !! متحول شدم و به یکباره تصمیم به قطع همه درختان گرفتم و همه یونجه ها و گلها و حتا حوضچه اش را کندم و خراب کردم .

تا اینکه بعد از مدتی مدید حالمان رو براه شد و زهر آن مار و زخم دندان آن سگ ترمیم یافت و یک اهری بهبودی یافت و با مقداری پختگی " شما بخوانید سوختگی " آماده شد تا روزمره گیهایش را در معرض عموم بگذارد . باشد که خدایش اجر دنیایی و اُخرایی عنایتش دارد.

 تا یادم نرفته بگویم که فعلن اینجا مقداری نواقصات دارد که عنقریب سروسامان خواهد یافتندی.

دیدار گنجی و بوش  آره یا مقداری اینورتر؟

جولان هليكوپترها در بعد از ظهر امروز در آسمان شهر اهر نشان به آن نشان كه رييس جمهور به اين خطه وارد شده . از شبكه استاني سخنراني ايشان بصورت مستقيم پخش ميشد لذا بنده هم براي اطلاع از كم و كيف كمكهاي دولت به شهرمان پاي تلويزيون لميدم . اما اين حرفها را گويا قبلن هم شنيده بودم ! 

"بيكاري مضمحل خواهد شد . بودجه دو برابر تخصيص داده خواهد شد . دو عدد باشگاه مجهز ساخته خواهد شد . يكعدد دانشگاه زده خواهد شد . سد خواهند ساخت. شهرك صنعتي زده خواهد شد ."( ميان كلام يه شهرك صنعتي داريم كه ظرف چشم بهم زدني در اين چن سال پيش مخروبه شد به مولا ) اصلن باورتون ميشه كه اهر با نفوس بالاي يكصدهزار نفر سينما نداره !؟! اصلن باورتون ميشه كه وقتي فاضلاب كشي ميكنن و تموم ميشه دو سال بعد اونجاهايي را كه كنده بودندي آسفالت ميريزن اونم  بزور روي بعضي از  همشهريا . هنوز جاده اهرـتبريز كه نودوپنج كيلومتره و پرو‍ژه اش از سنه يكهزاروسيصدوشصت و پنج و شايدم قبلتر از آن شروع شده به پايان نرسيده ؟! باور كنيد اين پروژه با پروژه بزرگراه قزوين به زنجان يكي شروع شده بود فك كنم .  بگذريم  داشتم گزارش مينوشتم و نميدونم چرا يهويي رسيدم به فاضلاب و آسفالت شهر . آخه يكي نيس به من بگه گل پسر بابا مگه تو شهرداري ؟

 جناب رييس جمهور فقط جهت اينكه كمي هم خانوادگي باشند از زبان تركي هم گاهن به گداري استفاده ميكردند . و شعاريكه حفظ كرده بودند و در اكثر شهرهاي آذري از زبانشان جاري بود اينجا هم تكرار فرمودند.

                                                  اهر اهلي وار اولسوون

                                                جوانلاري ساق اولسوون

ترجمه اينكه اهل اهر جاويد باشند ، جوانهايش هم سلامت باشند . با اين حال شادكام باشين و جاويد. اصلن كسي هست به من بگه تو رو سنه نه !

بعد نگاشت : بعدن به فكرم افتاد بنویسم که اين سَنَه نَه با اون نَمَنه توفير وافری دارد .

بعدي دوم : بنده ذاتن عكاسيم حرف نداره و صد البته شايد فتوگراف زاده باشم . شکار لحظه ها به خودم هم حال میده

بعدی سوم: قالب وبلاگ را از صبح عل الطلوع کار کردم و آخرش نفهمیدم چی به چی شد؟ هنوز ویرایش قالب ادامه دارد .

از زمانیکه " یک نفراز شهرستان این مرزوبوم بنام  اهر " در روزنامه جام جم یا روزنامه ایران با این جمله مواجه شد که " در اینترنت میتوان  مطلبی را برای عموم نوشت " کِرم گیر و عاشق نوشتن شد و وبلاگی درست کرد در پرشين بلاگ . کار اولش بود و همیشه خدا کار اول خوب از آب در نمی آد . بلاگرولینگ میخواهد لوگو گذاشتن میخواهد طرفداری از یک نظریه و لینک دادن میخواهد کامنت گذاشتن میخواهد و گاهی هم قربون صدقه رفتن هم میخواهد . آن یکنفر اهری بی بهره از اینهمه ٬ نوشت و نوشت و نوشت تا دوستانی پیدا کرد . با دوستانش در صمیمیتی زیاد به بده بستون نظرات و ایده ها مشغول شد . تا وبلاگش را به رو آورد . آنموقع کمتر کسی دات کامی یا دات آی آری ٬ یا دات او آر جی و ... بود . آنزمان در فضای محدود استفاده از وبلاگ ٬ محبت را فله ای تقدیمت میکردند . شاید الان هم کسانی باشند که تازه به زمره وبلاگنویسان آمدند و دارند برای خودشان دل میدن و قلوه میگیرن .

نوشتن و از همه چیز نوشتن کار زیاد ساده ای نبوده و نیست  . بعضی وقتا چیزی رو مینوشت که مربوط به زمان حال و آینده و گذشته کسی یا چیزی نبود . اینموقعها تجربه میکرد که به دامان دیگر مسایل هم باید نقبی بزند و آنموقع بود که

شعر میگفت ٬ از حرفای دکسی و اکسی یا از فلسفه یا نقل قول از بزرگان یا از میوه خریدنش ویا روییدن سبزه بر روی آسفالت و یا ... مینوشت . عجب دوران بیخیالی رو طی کرد این یک اهری . شما اسمش را بگذارین دوران نوجوانی یک اهری . اما بعد متوجه چیزای دیگری شد و فهمید که وبلاگ با اینهمه چیز مطالب دیگری را هم طلب دارد ...

ادامه سرگذشت يك اهري در پست بعدی حد اقل برای خودم خوندنی خواهد بود.